SESSİMİ DUYAN VAR MI ?

Köşe Yazıları

06.02.2026 ne soğuk ne acımasız bir gündü. Öyle ki elli üç bin cana kıydı. On bir il
birbirine benzedi. Kurtuluş ölüm müydü ?
Allah böyle bir felaketi bir daha yaşatmasın. Ölmüşlerimiz huzurlu yatsın,
mekanları cennet olsun. Yaşayan halkımız her daim mutlu olsun.

DUYAN VAR MI ?
O gece şehirler birbirine benzedi
İsimler yok oldu
Saatler durdu 04.17’de
Karanlık teslimdi soğuğa
Keşke yağmasaydı beklenen kar
Soğuk, karanlık şimdi her yer
Deprem dediler sustuk,
Donduk hırka yok dediler, duydun mu ?
Beklemek ne uzunmuş meğer
Bir ömür kadar ağır, aksak
Eller kanadı toprağa karıştı
Vedalar hiç söylenmedi
Sessizlik bir can daha çıkar mı?
Kurtulur mu enkazdan
Deprem dediler sustuk,
Battaniye yok dediler, duydun mu ?
Bir anne “Kurtarın evladımı!” derken
Haykırışlar düştü sokağa sırt üstü
Çıkan her can bir umuttu
Çıkan cesetse umutlar küstü.
Beton inatçı, toz belaydı
Yağan kar neydi bu akşam üstü?
Deprem dediler sustuk,
Ekmek yok dediler, duydun mu ?
Şubatın altısı mezarlara yazıldı
Kazıldı toprağa taşlara kazındı
Niceleri kefensiz yattı
Üşüdüler hava ayazdı
Umut artık solmuş
Yerler beyazdı.
Deprem dediler sustuk,
İçecek su yok dediler duydun mu ?

On bir il enkaz ve beton yığını
Kim kimi kurtaracak?
Kim kahraman, kim daha güçlü?
Yığın yığın insanlar cansız ve soğuk
Nefesler boğum boğum sessizlik
Tut elimi “Yalnız değilsin!”
Deprem dediler sustuk
Soba yok, ateş yok duydun mu ?
Elli üç bin can yeraltında
Üstünde yaşayanlar hüzünlü
Yarab verme böyle bir afeti bir daha !
Yok elde, avuçta, ne de serde
Zengini fakiri bir şimdi
Uzat elini kalma toprak altında
Deprem dediler sustuk
Soğuk var, ayaz var,çocuk var duydun mu ?
Sabah sabahlığından utandı
Güneş küstü doğmadı günlerce
Torbalar insan taşıdı, toprağa
Doymadı toprak almaya
Her yer kan, acı ve çığlık inlercesine
Yıkılan yıkılana sağlam bina nerede ?
Deprem dediler sustuk
Her yan kan, gözyaşı, kırık, çığlık dolu duydun mu ?