KEREM’İN ÖTESİNDE

Geceler kandil gibi salınıyor içimde,
Işığı zayıf,yağı hüzün salıyor.
Yarım bir cümle düşüyor karanlığın ortasına
Bilki o an seni düşünüyorum,
Engin denizlere dönüyor yüreğim.
Aslı’nın ötesinde, Leyla’nın zahirindeyim şimdi.

Hüzün bir misafir değil ben de,
Oturuyor masama, ötemde, berimde.
Ekmek gibi bölünüyor aşk acım içimde,
Gözyaşım sessiz akar dudaklarıma, görme.
Aslı’nın ötesinde, Leyla’nın zahirindeyim şimdi.

Susmayı senden öğrendim ey yar!
Beklemeyi ise geceden.
Her şey yerli yerinde sayende,
Sen benden uzakta nefesin tüketirken.
Aslı’nın ötesinde, Leyala’nın zahirindeyim Şimdi.

Kalbim hala hüzünlü,yorgun ama
Biliyorum, artık aşta tüten dumanımsın başımda.
Ayrılık, bir hiçlik duygusu yitik,
Ve hakikat konuşuyor aşkımda.
Aslı’nın ötesinde, Leyla’nın zahirindeyim şimdi.

Sen bana açılan kapıydın her gülüşünle,
Kalbime dokundun ismin dilimde.
Yüreğim hapsetti seni yüreğime apansız,
Senin için geçtim varlığımdan rüyamdan.
Aslı’nın ötesinde, Leyla’nın zahirindeyim şimdi.

Seni gönülden isterken kendim hiç oldum kendimde
Nefsim sustu,dilim sustu, sevda çölünde!
Ne kapı çalarım beni sev diye,
Ne de söylerim sana “gel!” diye.
Kaslı’nın ötesinde, Leyla’nın zahirindeyim şimdi.

Ey sevgili adı kalbimde sır olan yar !i
Seni bulmak seninle olmak ne müşkül bir dert.
Sana kavuşmak değil, uğruna yanmaksa,
Kül oldum gör, doğur beni yeniden
Aslı’nın ötesinde, Leyla’nın zahirindeyim şimdi.

—–Jülide——–28/01/2026——–